Een migratiecrackdown heeft onverwachte economische gevolgen. Onderzoek van NPR Economy onthult dat ICE-invallen en deportatievrees niet alleen undocumented immigrants treffen — ook Amerikaanse geboren werknemers krijgen ervan langs.
De bevindingen zijn opmerkelijk: daar waar ICE-raids intensiveerden, daalde de werkparticipatie van ongedocumenteerde werknemers fors. Maar tegelijk verloren ook Amerikaanse werknemers uren en inkomsten. Dit suggereert dat deze arbeidsmigranten niet zozeer baanplaatsen "stelen", maar complementair werken — ze vullen gaten in de arbeidsmarkt die Amerikanen niet alleen kunnen opvangen.
De "chilling effect" werkt als volgt: arbeidsmigranten durven minder te werken uit angst voor arrestatie. Dit verstoort hele sectoren — bouw, landbouw, voeding, schoonmaak. Ondernemers kunnen werk niet uitvoeren, klanten krijgen minder service, prijzen stijgen. Lokale economieën slinken omdat deze werknemers minder uitgeven en minder belastingen betalen.
Dit onderzoek is significant vanwege de timing: het komt op het moment dat de Trump-administratie immigratiehandhaving intensiveert. Het economische uitwerkingseffect is veel breder dan alleen migranten zelf — het raakt toeleveringsketens, consumentenprijzen en Amerikaanse werknemers uit de arbeidersklasse die dachten dat strengere immigratieregels hen zouden bevoordelen.
**Hoe raakt dit Nederland?** Het onderzoek illustreert een dilemma dat ook Europa en Nederland kennen: hoe balanceer je migratiepolitiek met economische realiteit? Nederlandse werkgevers in sectoren als logistiek, bouw en horeca werken met deze spanningen dagelijks. Als VS-beleid strenger wordt en arbeidsmigranten verdwijnen, stijgen kosten — en die worden doorberekend aan Europese importeurs. Plus: Nederlandse bedrijven met Amerikaanse operaties zien hun kostenbasis veranderen. En het debat over "baanplaatsen voor Nederlanders" krijgt hier ook empirische voeding.
