De economische rekening van Trumps immigratiebeleid is groter dan veel beleidsmakers dachten. Nieuw onderzoek van NPR's Planet Money onthult dat ICE-razzias en deportatievrees een 'chilling effect' creëren: immigranten durven niet meer te werken, winkels gaan dicht, en ook Amerikaanse werknemers voelen de klappen.
De studie volgt lokale economieën in regio's waar deportatierazzias plaatsvonden. Het patroon is helder: in weken na grote ICE-operaties daalt het aantal werkende migranten scherp. Maar dat kost niet alleen migranten hun baan — het trekt ook de vraag naar diensten en goederen omlaag. Restaurants waar ongedocumenteerde koks werkten, zagen minder klanten. Bouwprojecten vertragen. En indirect? Amerikaanse werknemers die in diezelfde sectoren werken, krijgen ook minder uren of lagere lonen.
Het meest opvallende: de angst werkt sterker dan de feiten. Veel ongedocumenteerde immigranten trekken zich terug uit de arbeidsmarkt voordat ze überhaupt geraakt worden. Ze vermijden hun werkplek, gaan niet meer boodschappen doen, stoppen met hun normale leven. Dit 'chilling effect' verspreidt zich als een olievlek door lokale economieën.
Economen noemen dit pervers: beleid bedoeld om uit te zuiveren kost juist iedereen inkomsten. Kleine ondernemers verliezen klanten. Steden zien inkomstenbelasting en consumptie dalen. En werkloosheid voor Amerikaanse werknemers stijgt in plaats van te dalen.
**Wat betekent dit voor Nederland?** Dit raakt ons indirect maar relevant. Als Amerikaanse werkloosheid stijgt en consumentenkracht daalt, koopt Amerika minder Europese goederen. Nederlandse exportbedrijven (Philips, technische leveranciers) voelen dit. Bovendien: Nederland kijkt scherp naar US-immigratiebeleid. Dit onderzoek toont aan: restrictief beleid kan economisch contraproductief zijn — kennis die ook hier relevant is voor debatten over arbeidsmigratie.
