De Verenigde Staten hebben een ongemakkelijk finansieel mijlpaal bereikt: de federale schuld is voorbij de 39 biljoen dollar gegaan. Dat is niet zomaar een getal — het betekent dat Amerika meer schuld heeft dan de waarde van alles wat het land in een jaar produceert. Die verhouding noemen economen het schuld-naar-bbp-ratio, en wanneer die ongunstig wordt, signaleert dat ernstige economische risico's.
Waarom is dit moment ingrijpend? Omdat schuld groter dan de economie betekent dat een land minder ruimte heeft om crises op te vangen. Denk het zo: als een huishouden meer schuld heeft dan zijn jaarinkomen, wordt het lastig lenen voor onverwachte uitgaven. Voor Amerika — met zijn positie als wereldeconomische anker — kan dit gevolgen hebben die veel verder reiken dan Wall Street.
De oorzaken zijn bekend: decennia van uitgavenbeslissingen waarbij inkomsten niet meegroeien. Zowel Democratische als Republikeinse regeringen hebben schuld opgebouwd via defensiebegroting, sociale programma's en belastingverlagingen zonder financiering. Nu loopt de rente op die schuld sneller op dan verwacht, omdat de Federal Reserve de afgelopen jaren rentes verhoogde om inflatie te bestrijden.
Toch zien beleidsmakers weinig haast. Nieuwe wetten die de schuld aanpakken, vereisen politieke keuzes die impopulair zijn: belastingen verhogen, of populaire programma's als Medicare en Sociale Zekerheid snijden. Beide partijen vermijden dat liever.
Wat betekent dit voor Nederland? De Amerikaanse schuld beïnvloedt ons rechtstreeks. Als de VS later zijn schuld moet saneren — via bezuinigingen of inflatie — raakt dat onze export, onze investeringen en zelfs rente op ons eigen geld. Europese spaarders en pensioenfondsen hebben miljoenen in Amerikaanse obligaties. Bovendien: als Amerika's economie verslechtert, verslechtert de wereld. Nederland is uitermate afhankelijk van stabiele wereldhandel.
