De economische schade van Trumps immigratiebeleid blijkt groter dan verwacht. Onderzoeksinstituties hebben aangetoond dat ICE-raids en deportatiedreiging niet alleen ongedocumenteerde werknemers uit hun baan jagen, maar ook lokale economieën desorganiseren en sommige Amerikaanse geboren werknemers schaden.
Het fenomeen staat bekend als de 'chilling effect': werknemers — zowel gedocumenteerd als ongedocumenteerd — trekken zich uit de arbeidsmarkt terug uit angst voor controles en represailles. Bedrijven in sectoren als bouw, landbouw en voedselverwerking zien hun personeelsbestand krimpen. Niet omdat werknemers ontslag krijgen, maar omdat ze zelf hun werk opzeggen of niet meer verschijnen.
Dat drukt lonen, verstoort productieketens en zorgt voor shortages waar Amerikaanse werknemers de prijs voor betalen. Tegenstrijdig genoeg: daar waar werkgevers liever goedkope arbeidskrachten willen behouden, versnellen deportatieoperaties het personeelstekort. Lokale handel voelt dit indirect — minder consumptie, minder belastinginkomsten.
De onderzoeksresultaten wijzen op een paradox in restrictief immigratiebeleid: het probeert banen voor Amerikaanse werknemers te beveiligen, maar verstoort de bedrijvigheid waarmee die banen bestaan. Vooral plattelandsgebieden en steden met hoge migrantenconcentratie voelen deze schok.
Voor Nederland is dit relevant als waarschuwing: arbeidsmigratie draagt bij aan economische stabiliteit. Strikt antimigraatiebeleid kan tegen je inwerken.
