Pakistan groeit uit tot onverwachte diplomaat in het nucleaire pokersspel tussen Iran en de Verenigde Staten. Civiele en militaire leiders van Islamabad reizen door verschillende hoofdsteden om onderhandelingen te faciliteren, nu Trump aangeeft dat een akkoord in zicht is.
De Amerikaanse president suggereerde zelfs Islamabad te willen bezoeken om een mogelijke deal af te sluiten. Dit markeert een opvallende positie voor Pakistan, dat traditioneel in de schaduw van grotere spelers opereert maar nu als brug tussen twee rivaliserende machten fungeert.
De reden voor Pakistans positie is niet toevallig. Het land onderhoudde historisch relaties met beide partijen en wordt door beide zijden als redelijk neutrale speler gezien. Bovendien speelt Pakistan een cruciale rol in regionale stabiliteit in het Midden-Oosten en Zuid-Azië, wat het tot een waardevolle partner maakt voor diplomatieke doelstellingen.
De exacte contouren van het vermeende akkoord zijn nog onduidelijk. Trump sprak eerder scherpe kritiek uit op het nucleaire akkoord met Iran (JCPOA) dat onder zijn voorganger Obama was gesloten. Of zijn huidige benadering een volledige koerswijziging betekent of eerder een tactische zet, zal de komende weken blijken.
Voor Pakistan biedt deze rol zowel kansen als risico's. Enerzijds vergroot het diplomatieke relevantie op wereldtoneel. Anderzijds zou het als 'schuldeiser' van succes kunnen worden gezien, met potentiële gevolgen als onderhandelingen mislopen.
Dit geopolitieke schakelen heeft ook implicaties voor Nederland en Europa. Een stabiel Iran-VS verhoudingis cruciaal voor globale energieprijzen, handelsroutes en veiligheid. Een nucleair compromis zou spanningen in het Midden-Oosten kunnen afnemen, wat indirect tot rust leidt in internationale markten waarvan ook Nederlandse bedrijven afhankelijk zijn.
